Tęsknota?

Tęsknota? To jest uczucie dla zwierząt w menażerii.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Wacław Berent (ur. 28 września 1873 w Warszawie, zm. 19 lub 22 listopada 1940 w Warszawie) – polski powieściopisarz i tłumacz okresu modernizmu.

Obok Władysława Reymonta główny przedstawiciel realizmu w literaturze Młodej Polski. Urodził się w Warszawie, pochodził z rodziny mieszczańskiej. Ukończył studia przyrodnicze na uniwersytetach w Zurychu i Monachium, obronił tytuł doktora nauk przyrodniczych, zaś w roku 1895 obronił drukowaną w rok później pracę z dziedziny ichtiologii, często podróżował do Austrii, Niemiec i Włoch; był poliglotą, biegle posługiwał się językiem rosyjskim, niemieckim francuskim oraz włoskim, podjął się ponadto nauki języka angielskiego oraz łaciny średniowiecznej.

Około roku 1899 poznał w Warszawie początkującą literatkę – Bronisławę Mierz – Brzezicką (od roku 1901 żonę rzeźbiarza – Stanisława K. Ostrowskiego), w której był przez długi czas zakochany. Swój zawód miłosny opisał prawdopodobnie w zniszczonej przez siebie powieści, pt. „Kredowe koło” (lub „Zaklęte koło”). Poetka w dedykowanym Berentowi wierszu pt. „Źródło” wyznawała wymownie: „I z wolna na falach wiatru przepływają do mnie wspomnienia – dalekie, rozpłynięte echa przeszłości; a w myślach mi powstaje całe to życie minione: utraconego szczęścia wiecznie żałosna historia... pamiętam ją i rozumiem.

W latach 1920–21 został współredaktorem Nowego Przeglądu Literatury i Sztuki. W 1929 redaktor Pamiętnika Warszawskiego, W 1933 został członkiem Polskiej Akademii Literatury. Krytyk haseł pozytywistycznych i modernistycznej filozofii polskiej i europejskiej bohemy, postulującej służebność wobec sztuki. W powieści Ozimina przedstawił budzenie się dążeń niepodległościowych. Był przeciwnikiem romantyzmu. Jego główne dzieło toŻywe kamienie, w którym Berent ukazał niebezpieczeństwa grożące wartościom moralnym w epoce wielkich zmian. Ważne dla rodzimej i europejskiej literatury jest także coraz bardziej doceniane przez krytyków Próchno, wpisujące się w krąg zarówno modnej ówcześnie powieści o artyście, jak i powieści polifonicznej, prekursorskiej w polskim piśmiennictwie. Mistrz erudycyjnej, pełnej metafor prozy i dopracowanej, swoistej stylizacji językowej. Jako tłumacz pamiętany dzięki książce Tako rzecze Zaratustra Fryderyka Nietzschego. Udane były także jego przekłady z norweskiego Włóczęgi Hamsuna i Wroga ludu Ibsena.

(Wikipedia.pl)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Skarby z kraju Chopina. Sztuka polska XV–XX wieku

Od 6 lutego do 10 maja 2015 roku

Zofia Stryjeńska, „Pory roku. Lipiec-sierpień (Korowód III – z krową)“, 1925; 164 x 275,5 tempera; płótno nr inw. MPW 1214 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tadeusz Kantor. Małe kolekcje. Rysunki dla A.

Od 30 stycznia 2015 roku do 12 lipca 2015 roku

Tadeusz Kantor, Bez tytułu, „Powrót Odysa” pastel, akryl, flamaster, papier, 15,5x19 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Błażejewski. W drodze – razem ze mną

Od 30 stycznia do 28 lutego 2015 roku

Piotr Błażejewski, „Epitafium VI”, 2012, 100x82 cm, akryl, olej (źródło: materiały prasowe organizatora)

Konrad Kuzyszyn. Stąd/Wstecz

Od 13 lutego do 19 marca 2015 roku

Konrad Kuzyszyn, „Urywki”, klatka z filmu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Natalia LL. Secretum et Tremor

Od 23 stycznia do 29 kwietnia 2015 roku

Natalia LL, „Erotyzm trwogi”, 2006, fotografia barwna, 300 x 300 cm. Dzięki uprzejmości artystki (źródło: materiały prasowe organizatora)

Czytać jak książkę

23 stycznia 2015 roku

Lindsey Seers, „It Has to Be This Way" (źródło: materiały prasowe)

Roman Opałka. Pierwsze 3 dekady twórczości

Od 16 stycznia do 6 marca 2015 roku

Roman Opałka, rysunek, lata 60. i 70. XX wieku (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mateusz Choróbski. Opętało mnie słońce i miałem ochotę się śmiać

Od 9 stycznia do 5 lutego 2015 roku

Autor pracy: Mateusz Choróbski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Anna Bujak. Banalność zła

Od 9 stycznia do 1 lutego 2015 roku

Anna Bujak, „Stado" (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ewa Walawska. Cielesność grafiki

Od 16 do 30 stycznia 2015 roku

Ewa Walawska, „Wrota czasu II” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów