Tylko skazanie na śmierć…

Tylko skazanie na śmierć wyróżnia człowieka od innych; to jedyna rzecz, której nie da się kupić.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Marie-Henri Beyle (ur. 23 stycznia 1783 w Grenoble - zm. 23 marca 1842 w Paryżu), bardziej znany jako Stendhal, francuski pisarz romantyk, prekursor realizmu w literaturze. Pochodził z rodziny urzędniczej. W 1786 urodziła się jego siostra, Pauline, z którą przez całe życie łączyły go bliskie związki, a w 1788 na świat przychodzi młodsza siostra, Zenaide. W siódmym roku życia stracił matkę. Ojciec, Cherubin Beyle, nie potrafił zająć się dzieckiem, wobec czego trudu wychowania podjął się dziadek ze strony matki, dr Gagnon. W 1792 guwernerem Stendhala został jezuicki ksiądz, Raillane. W 1796 zostaje uczniem Ecole Centrale w Grenoble. Jesienią 1799 r. utalentowany matematycznie Beyle wyjechał do Paryża na studia matematyczne na Ecole Polytechmique, lecz nie przystąpił do egzaminów. Dzięki staraniom kuzyna, Pierre Daru, dostaje zatrudnienie w Ministerstwie Wojny. Rok później zaciągnął się do armii Napoleona walczącej we Włoszech. W Mediolanie siedemnastoletni Beyle zostaje zauroczony włoską kulturą. W 1801 wrócił do Paryża, by stać się jak napisał drugim Molierem. Rozpoczął pierwsze, bardzo złe zresztą, próby literackie. W 1805 Beyle zakochał się w Melanie Guilbert i otworzył słabo prosperujący sklep. Trudna sytuacja materialna zmusza go do powrotu do armii. W 1810 wraca po kampaniach w Niemczech i Austrii do Paryża. Dostaje stanowisko audytora w Radzie Państwa, a potem inspektora. W 1811 przebywa we Włoszech w Mediolanie, gdzie zostaje kochankiem Angeli Pietragua, którą poznał podczas pierwszego pobytu w Italii, w trakcie kampanii włoskiej. We wrześniu 1811 Beyle zwiedza Bolonię, Florencję, Rzym i Neapol. W 1812 rozpoczyna pracę nad Historią malarstwa we Włoszech. Manuskrypt pracy Stendhal gubi w czasie ucieczki wojsk napoleońskich spod Moskwy, w której znalazł się w sierpniu 1812. Książka zostaje odtworzona w 1815 i wydana w 1817. W 1815 roku Beyle rozstaje się z Angelą Pietragua. W 1817 wychodzi jego przewodnik Rzym, Neapoi i Florencja, który publikuje pod pseudonimem Stendhal. W 1819 Stendhal spotyka we Włoszech kobietę, którą obdarzy nieodwzajemnionym uczuciem, Mathildę Dembowski. Ten niespełniony związek był inspiracją do napisania książki O miłości. W 1821 wskutek podejrzeń o szpiegostwo opuszcza Mediolan i rozstaje się z Mathilde Dembowski. Debiut literacki Stendhala przypada na rok 1814. Wtedy to wydał książkę O Haydnie, co skończyło się skandalem, bowiem autor został posądzony o plagiat. Kolejne pozycje Rzym, Neapol i Florencja, oraz Historia malarstwa we Włoszech przeszły bez echa. W 1821 z powodów politycznych opuścił Włochy. Pobyt w Paryżu przyniósł kolejne niedocenione publikacje. Po rewolucji lipcowej został konsulem francuskim w Trieście. Powstała tam jego najbardziej znana powieść Czerwone i czarne. Wskutek zabiegów wrogiego mu rządu Austrii został przeniesiony na stanowisko konsula doRzymu. Napisał tam drugą swoją najpopularniejszą powieść: Pustelnię parmeńską. Jest to pierwsza, a zarazem ostatnia książka Stendhala, która została doceniona (głównie dzięki pochwalnemu artykułowi Balzaca w paryskiej prasie). Stendhal zmarł w samotności i zapomnieniu. Na jego paryskim grobowcu wyryto epitafium, które sam sobie ułożył: HENRYK BEYLE Mediolańczyk Żył, pisał i kochał takim sercem, jakim ubóstwiał Cimarozę, Mozarta i Szekspira Stendhal wyprzedzał swoją epokę - jego twórczość była rozumiana przez nielicznych żyjących w jego czasach ludzi (sam mawiał: Zrozumieją mnie około roku 1880). Pod koniec XIX wieku zaczęto na nowo interesować się jego dziełami. Jego styl często określany jest jako jasny i precyzyjny w wyrażaniu myśli. Ponadto charakteryzuje się głębią portretów psychologicznych bohaterów. Mimo iż żył w epoce romantyzmu, jest uznawany za wybitnego twórcę realizmu. Jego powieści to zlepki wątków miłosnych i społecznych. W Czerwonym i czarnym sformułował koncepcję powieści-zwierciadła (padają tam słynne słowa: ...powieść to jest zwierciadło przechadzające się po gościńcu. To odbija lazur nieba, to błoto przydrożnej kałuży), a następnie rozwinął ją w Pustelni parmeńskiej. Jego bohaterów łączy podobna postawa wobec życia, którą krytycy określają mianem beylizmu. (Wikipedia)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Metropolia jest Okey 2014

Od 26 grudnia do 30 grudnia 2014 roku

kie-centrum-kultury-gdansk-2014-12-19-003-576x384.jpg

Anna Molska. Obsada

Od 19 grudnia 2014 roku do 1 lutego 2015 roku

Anna Molska, „Making of Zebranie 44+” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Power in Unity

19 grudnia 2014 roku

Power in Unity (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alicja Kołodziejczyk. Archetyp – świadomość wyzwolona przez przedmiot

Od 19 do 24 grudnia 2014 roku

Alicja Kołodziejczyk „Archetyp – świadomość wyzwolona przez przedmiot” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Yulia Krivich. Przeczucie

Od 19 grudnia 2014 roku do 11 stycznia 2015 roku

Yulia Krivich, „Przeczucie” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Małgorzata Wielek-Mandrela. Warstwy

Od 12 grudnia 2014 roku do 11 stycznia 2015 roku

Małgorzata Wielek-Mandrela, „Zimowa burza”, 61x91 cm, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zbigniew Łagocki. Pozdrowienia z Muszyny!

Od 13 grudnia 2014 roku do 17 stycznia 2015 roku

© fot. Zbigniew Łagocki. „Krynica. Sanatorium Budowlani”, lata 70-te (źródło: materiały prasowe organizatora)

72. Konkurs Szopek Krakowskich

Od 4 grudnia 2014 roku do 22 lutego 2015 roku

Szopka Krakowska (źródło: materiały prasowe)

Krzysztof Izdebski-Cruz

Od 28 listopada 2014 roku do 9 stycznia 2015 roku

Krzysztof Izdebski-Cruz, „Opowieść”, 2013, pastel na papierze, 71x65 cm (źródło: materiały prasowe organizatora)

Cruzvillegas. Autodestrucción6

Od 6 grudnia 2014 roku do 1 lutego 2015 roku

„Autocontructión 2014”, Abraham Cruzvillegas, dzięki uprzejmości Kurimanzutto (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów