Tylko skazanie na śmierć…

Tylko skazanie na śmierć wyróżnia człowieka od innych; to jedyna rzecz, której nie da się kupić.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Marie-Henri Beyle (ur. 23 stycznia 1783 w Grenoble - zm. 23 marca 1842 w Paryżu), bardziej znany jako Stendhal, francuski pisarz romantyk, prekursor realizmu w literaturze. Pochodził z rodziny urzędniczej. W 1786 urodziła się jego siostra, Pauline, z którą przez całe życie łączyły go bliskie związki, a w 1788 na świat przychodzi młodsza siostra, Zenaide. W siódmym roku życia stracił matkę. Ojciec, Cherubin Beyle, nie potrafił zająć się dzieckiem, wobec czego trudu wychowania podjął się dziadek ze strony matki, dr Gagnon. W 1792 guwernerem Stendhala został jezuicki ksiądz, Raillane. W 1796 zostaje uczniem Ecole Centrale w Grenoble. Jesienią 1799 r. utalentowany matematycznie Beyle wyjechał do Paryża na studia matematyczne na Ecole Polytechmique, lecz nie przystąpił do egzaminów. Dzięki staraniom kuzyna, Pierre Daru, dostaje zatrudnienie w Ministerstwie Wojny. Rok później zaciągnął się do armii Napoleona walczącej we Włoszech. W Mediolanie siedemnastoletni Beyle zostaje zauroczony włoską kulturą. W 1801 wrócił do Paryża, by stać się jak napisał drugim Molierem. Rozpoczął pierwsze, bardzo złe zresztą, próby literackie. W 1805 Beyle zakochał się w Melanie Guilbert i otworzył słabo prosperujący sklep. Trudna sytuacja materialna zmusza go do powrotu do armii. W 1810 wraca po kampaniach w Niemczech i Austrii do Paryża. Dostaje stanowisko audytora w Radzie Państwa, a potem inspektora. W 1811 przebywa we Włoszech w Mediolanie, gdzie zostaje kochankiem Angeli Pietragua, którą poznał podczas pierwszego pobytu w Italii, w trakcie kampanii włoskiej. We wrześniu 1811 Beyle zwiedza Bolonię, Florencję, Rzym i Neapol. W 1812 rozpoczyna pracę nad Historią malarstwa we Włoszech. Manuskrypt pracy Stendhal gubi w czasie ucieczki wojsk napoleońskich spod Moskwy, w której znalazł się w sierpniu 1812. Książka zostaje odtworzona w 1815 i wydana w 1817. W 1815 roku Beyle rozstaje się z Angelą Pietragua. W 1817 wychodzi jego przewodnik Rzym, Neapoi i Florencja, który publikuje pod pseudonimem Stendhal. W 1819 Stendhal spotyka we Włoszech kobietę, którą obdarzy nieodwzajemnionym uczuciem, Mathildę Dembowski. Ten niespełniony związek był inspiracją do napisania książki O miłości. W 1821 wskutek podejrzeń o szpiegostwo opuszcza Mediolan i rozstaje się z Mathilde Dembowski. Debiut literacki Stendhala przypada na rok 1814. Wtedy to wydał książkę O Haydnie, co skończyło się skandalem, bowiem autor został posądzony o plagiat. Kolejne pozycje Rzym, Neapol i Florencja, oraz Historia malarstwa we Włoszech przeszły bez echa. W 1821 z powodów politycznych opuścił Włochy. Pobyt w Paryżu przyniósł kolejne niedocenione publikacje. Po rewolucji lipcowej został konsulem francuskim w Trieście. Powstała tam jego najbardziej znana powieść Czerwone i czarne. Wskutek zabiegów wrogiego mu rządu Austrii został przeniesiony na stanowisko konsula doRzymu. Napisał tam drugą swoją najpopularniejszą powieść: Pustelnię parmeńską. Jest to pierwsza, a zarazem ostatnia książka Stendhala, która została doceniona (głównie dzięki pochwalnemu artykułowi Balzaca w paryskiej prasie). Stendhal zmarł w samotności i zapomnieniu. Na jego paryskim grobowcu wyryto epitafium, które sam sobie ułożył: HENRYK BEYLE Mediolańczyk Żył, pisał i kochał takim sercem, jakim ubóstwiał Cimarozę, Mozarta i Szekspira Stendhal wyprzedzał swoją epokę - jego twórczość była rozumiana przez nielicznych żyjących w jego czasach ludzi (sam mawiał: Zrozumieją mnie około roku 1880). Pod koniec XIX wieku zaczęto na nowo interesować się jego dziełami. Jego styl często określany jest jako jasny i precyzyjny w wyrażaniu myśli. Ponadto charakteryzuje się głębią portretów psychologicznych bohaterów. Mimo iż żył w epoce romantyzmu, jest uznawany za wybitnego twórcę realizmu. Jego powieści to zlepki wątków miłosnych i społecznych. W Czerwonym i czarnym sformułował koncepcję powieści-zwierciadła (padają tam słynne słowa: ...powieść to jest zwierciadło przechadzające się po gościńcu. To odbija lazur nieba, to błoto przydrożnej kałuży), a następnie rozwinął ją w Pustelni parmeńskiej. Jego bohaterów łączy podobna postawa wobec życia, którą krytycy określają mianem beylizmu. (Wikipedia)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Jesienne nowości Wydawnictwa UJ

21 października 2014 roku

Anne Kim – „Anatomia pewnej nocy”, okładka (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Inne oblicza

Maski, marionetki i sztuka cieni ze zbiorów Chińskiego Narodowego Muzeum Sztuki

Od 25 października 2014 roku do 1 marca 2015 roku

Bóstwo opiekuńcze, Maska tybetańska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rysopis

Wystawa artystów urodzonych w Polsce około 1989 roku

Od 20 października do 30 listopada 2014 roku

Maciej Olszewski, „DIY – Destroy It Yourself” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Orientalizm w sztuce polskiej

Od 21 października 2014 roku do 21 stycznia 2015 roku

Franciszek Żmurko (1859 Lwów – 1910 Warszawa). Z rozkazu padyszacha, 1888. Olej, płótno, 135,5 x 240. Muzeum Narodowe w Warszawie, nr inw. MP 202 MNW Nr kat. 171 (źródło: materiały prasowe organizatora)

5. lAbiRynT – Festiwal Nowej Sztuki

Od 24 do 26 października 2014 roku

Przemysław Szyber, „Duchy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Forum dla Kultury. Małopolska: Rajski Ogród Kultury

Od 20 do 21 października 2014 roku

„Forum dla Kultury. Małopolska: Rajski Ogród Kultury” – logotyp (źródło: materiały prasowe)

Mama, reżyseria Xavier Dolan

Od 17 października 2014 r.

Kadr z filmu Xaviera Dolana „Mama”, (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Zapomniane dziedzictwo Nowej Huty – Bieńczyce

Od 22 października 2014 roku do 6 kwietnia 2015 roku

Stacja Bieńczyce, z albumu Adama Gryczyńskiego „Czas zatrzymany”, wystawa „Zapomniane dziedzictwo Nowej Huty – Bieńczyce” (źródło: materiały prasowe MHK)

Alfredo Jaar. Brzmienie ciszy

Od 17 października do 22 lutego 2014 roku

Alfredo Jaar, „Brzmienie ciszy”, 2006, drewniana konstrukcja, aluminium, lampy fluoroscencyjne, lampy ledowe, lampy błyskowe, statywy, projekcja wideo (8:00 zapętlone), projekt oprogramowania: Ravi Rajan, widok instalacji w École des Beaux Arts, Paryż, 2011, dzieki uprzejmości Galería Oliva Arauna, Madryt; kamel mennour, Paryż; Galerie Lelong, Nowy Jork; Galerie Thomas Schulte; Berlin i artysty, Nowy Jork (źródło: materiały prasowe organizatora)

IX Aukcja Charytatywna ziarno Sztuki – ogród Nadziei

29 października 2014 roku

Kacper Kowalski, „Toys for boys” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów