Śmiejmy się!

Śmiejmy się! Kto wie czy świat potrwa jeszcze trzy tygodnie?

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais (ur. 24 stycznia 1732 w Paryżu, zm. 18 maja 1799 tamże, pochowany na Cmentarzu Père-Lachaise) – wybitny dramaturg i pisarz francuski. Jeden z inspiratorów rewolucji francuskiej. De Beaumarchais przybrał od nazwy folwarku pierwszej żony. Był jednym z synów zegarmistrza, jednak mimo pewnych dokonań w tej dziedzinie (skonstruował miniaturowy zegarek w pierścionku) nie chciał wykonywać zawodu ojca. Zaczął pisać sztuki i zajmować się – według legend – iluzją i złodziejstwem. Po niefortunnej bójce trafił do więzienia, udało mu się uciec spod szafotu. Był członkiem tajnego wywiadu Ludwika XV i inspiratorem pomocy dla powstańców w koloniach brytyjskich w Ameryce. Ponadto uczył córki królewskie oraz pisał sztuki. Najsłynniejsze jego dzieła to Cyrulik sewilski (wystawiony 1775) oraz Wesele Figara (wystawione 1784), nazwane przez Napoleona "rewolucją w czynie", a przez Marię Antoninę "okropną sztuką". Obie komedie stały się tematami librett wielu słynnych kompozytorów (m.in. Mozarta - Wesele..., 1786 i Rossiniego - Cyrulik.., 1816). Wesele Figara wywołało niespotykaną dotąd rewolucję w literaturze. Opowiada bowiem o starciu wasala z panem hrabią, co więcej – sługa właśnie okazuje się tu bardziej przebiegły i zaradny. Wywraca więc Beaumarchais cały ustrój społeczny ówczesnej Europy, pośrednio inspirując przy tym lud do wielkiej rewolucji francuskiej. Historia ujęta w dwóch sztukach znalazła kontynuację w późniejszej Występnej matce (wystawionej 1792), generalnie uważanej za utwór znacznie słabszy od swoich poprzedników. Tytuł Cyrulika... w języku francuskim (Le Barbier de Séville) mógł powstać jako parodia hiszpańskiego tytułu sztuki Tirsa de Moliny (El burlador de Sevilla y convidado de piedra, tłum. na język polski jako Zwodziciel z Sewilli i kamienny gość). Wikipedia.pl

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Skarby z kraju Chopina. Sztuka polska XV–XX wieku

Od 6 lutego do 10 maja 2015 roku

Zofia Stryjeńska, „Pory roku. Lipiec-sierpień (Korowód III – z krową)“, 1925; 164 x 275,5 tempera; płótno nr inw. MPW 1214 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tadeusz Kantor. Małe kolekcje. Rysunki dla A.

Od 30 stycznia 2015 roku do 12 lipca 2015 roku

Tadeusz Kantor, Bez tytułu, „Powrót Odysa” pastel, akryl, flamaster, papier, 15,5x19 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Błażejewski. W drodze – razem ze mną

Od 30 stycznia do 28 lutego 2015 roku

Piotr Błażejewski, „Epitafium VI”, 2012, 100x82 cm, akryl, olej (źródło: materiały prasowe organizatora)

Konrad Kuzyszyn. Stąd/Wstecz

Od 13 lutego do 19 marca 2015 roku

Konrad Kuzyszyn, „Urywki”, klatka z filmu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Natalia LL. Secretum et Tremor

Od 23 stycznia do 29 kwietnia 2015 roku

Natalia LL, „Erotyzm trwogi”, 2006, fotografia barwna, 300 x 300 cm. Dzięki uprzejmości artystki (źródło: materiały prasowe organizatora)

Czytać jak książkę

23 stycznia 2015 roku

Lindsey Seers, „It Has to Be This Way" (źródło: materiały prasowe)

Roman Opałka. Pierwsze 3 dekady twórczości

Od 16 stycznia do 6 marca 2015 roku

Roman Opałka, rysunek, lata 60. i 70. XX wieku (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mateusz Choróbski. Opętało mnie słońce i miałem ochotę się śmiać

Od 9 stycznia do 5 lutego 2015 roku

Autor pracy: Mateusz Choróbski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Anna Bujak. Banalność zła

Od 9 stycznia do 1 lutego 2015 roku

Anna Bujak, „Stado" (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ewa Walawska. Cielesność grafiki

Od 16 do 30 stycznia 2015 roku

Ewa Walawska, „Wrota czasu II” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów