Śmiejmy się!

Śmiejmy się! Kto wie czy świat potrwa jeszcze trzy tygodnie?

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais (ur. 24 stycznia 1732 w Paryżu, zm. 18 maja 1799 tamże, pochowany na Cmentarzu Père-Lachaise) – wybitny dramaturg i pisarz francuski. Jeden z inspiratorów rewolucji francuskiej. De Beaumarchais przybrał od nazwy folwarku pierwszej żony. Był jednym z synów zegarmistrza, jednak mimo pewnych dokonań w tej dziedzinie (skonstruował miniaturowy zegarek w pierścionku) nie chciał wykonywać zawodu ojca. Zaczął pisać sztuki i zajmować się – według legend – iluzją i złodziejstwem. Po niefortunnej bójce trafił do więzienia, udało mu się uciec spod szafotu. Był członkiem tajnego wywiadu Ludwika XV i inspiratorem pomocy dla powstańców w koloniach brytyjskich w Ameryce. Ponadto uczył córki królewskie oraz pisał sztuki. Najsłynniejsze jego dzieła to Cyrulik sewilski (wystawiony 1775) oraz Wesele Figara (wystawione 1784), nazwane przez Napoleona "rewolucją w czynie", a przez Marię Antoninę "okropną sztuką". Obie komedie stały się tematami librett wielu słynnych kompozytorów (m.in. Mozarta - Wesele..., 1786 i Rossiniego - Cyrulik.., 1816). Wesele Figara wywołało niespotykaną dotąd rewolucję w literaturze. Opowiada bowiem o starciu wasala z panem hrabią, co więcej – sługa właśnie okazuje się tu bardziej przebiegły i zaradny. Wywraca więc Beaumarchais cały ustrój społeczny ówczesnej Europy, pośrednio inspirując przy tym lud do wielkiej rewolucji francuskiej. Historia ujęta w dwóch sztukach znalazła kontynuację w późniejszej Występnej matce (wystawionej 1792), generalnie uważanej za utwór znacznie słabszy od swoich poprzedników. Tytuł Cyrulika... w języku francuskim (Le Barbier de Séville) mógł powstać jako parodia hiszpańskiego tytułu sztuki Tirsa de Moliny (El burlador de Sevilla y convidado de piedra, tłum. na język polski jako Zwodziciel z Sewilli i kamienny gość). Wikipedia.pl

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Piotr Pasiewicz. Actus Purus

Od 17 lutego do 15 marca 2016 roku

Piotr Pasiewicz, „Kinetic Matter V”, 2014, 70x100 cm, technika własna na papierze (źródło: materiały prasowe organizatora)

Noemi Staniszewska. Droga/czas

Od 12 lutego do 26 lutego 2016 roku

Noemi Staniszewska. „Droga / czas” (źródło: materiały udostępnione przez organizatora)

Joanna Krzysztoń i Grzegorz Rogala. Przegląd instalacji

Od 13 lutego do 17 kwietnia 2016 roku

Joanna Krzysztoń i Grzegorz Rogala, „Światłomrok 3” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mariusz Tarkawian. Dużo Rysunków

Od 12 lutego do 24 marca 2016 roku

Mariusz Tarkawian, „Dużo rysunków” (źródło: materiały organizatora)

Zbigniew Halikowski. Imaginarium

Od 5 do 28 lutego 2016 roku

Rys. Zbigniew Halikowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Miłosny performans

Od 14 lutego do 20 marca 2016 roku

Ada Karczmarczyk dla Oskara Dawickiego, „Cztery kolorowe listy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Czułem skurcze twojego przełyku. The Krasnals. Whielki Krasnal

Od 5 lutego do 12 marca 2016 roku

The Krasnals. Whielki Krasnal, „Co z tą Polską...”, 2015 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Układ otwarty

Od 5 lutego do 3 kwietnia 2016 roku

Iza Tarasewicz, „Turba turbo”, 2015, widok istalacji na wystawie w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, dzięki uprzejmości artystki i BWA Warszawa. Fot. Maciej Landsberg (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zbigniew Sikora. Układy miejskie

Od 5 lutego do 28 lutego 2016 roku

Zbigniew Sikora. „Układy miejskie” (źródło: materiały organizatora)

Wyświetlanie widzenia

Od 1 lutego do 4 marca 2016 roku

Józef Robakowski, „Czeluść” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów