Nie zależy mi na pieniądzach…

Nie zależy mi na pieniądzach i na sławie, chcę być tylko doskonała.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

O autorze

Marilyn Monroe ("MM"), wł. Norma Jeane MortensonNorma Jeane Baker (ur. 1 czerwca 1926 w Los Angeles, zm. 4/5 sierpnia 1962 tamże) − amerykańska modelka i aktorka filmowa, legenda światowego kina lat 50. i 60. XX w., uznawana za ikonę seksu.

Martin Edward Mortensen (piekarz) i Gladys Pearl Monroe (montażystka filmowa) rozeszli się przed narodzeniem Normy Jeane, zarejestrowanej potem w urzędzie jako Mortenson (prawdziwego, biologicznego ojca, nigdy nie ustalono, prawdopodobnie był nim Charles Stanley Gifford, pracujący razem z Gladys w studiu RKO), w młodości znanej też jako Baker po pierwszym mężu Gladys, którym był John Newton Baker i z tym nazwiskiem została ochrzczona przez matkę. Wychowywana w rodzinach zastępczych i sierocińcu. 19 czerwca 1942, w wieku 16 lat, po raz pierwszy wyszła za mąż za 21-letniego Jamesa Dougherty'ego, pracownika fabryki samolotów. 13 września 1946, po przeszło czterech latach małżeństwa rozwiedli się. Jako modelka prezentowała kostiumy kąpielowe. 29 lipca 1946 została zauważona przez Howarda Hughesa, szefa studia filmowego RKO, a w sierpniu wezwana do biura Bena Lyona, kierownika ds. obsady. Tam obrała pseudonim sceniczny Marilyn (imię Marilyn Miller (1898–1936), aktorki, wybrane przez Lyona) Monroe (nazwisko panieńskie matki), lecz pierwszy kontrakt (za namową agenta) podpisała z wytwórnią filmową 20th Century Fox.

W latach 1947-1948 wystąpiła w kilku filmach, z których żaden nie odniósł większych sukcesów i wytwórnia filmowa 20th Century Fox nie przedłużyła z nią kontraktu. Wróciła do zawodu modelki oraz wstąpiła do szkoły aktorskiej. W 1949 pozowała nago do zdjęć, które w 1953 (kupione przez Hugha Hefnera) ukazały się w pierwszym numerze Playboya. W 1950 zagrała małe role w kilku filmach, dwie z nich zauważyli widzowie i producenci. W 1952 (już jako znana aktorka) po raz pierwszy jako "platynowa blondynka" wystąpiła w filmie Małpia kuracja, a w 1953 w filmie Mężczyźni wolą blondynki, który przyniósł jej status gwiazdy i sławę. Platynowe blond włosy i malowane na policzku znamię, charakterystyczne znaki uwodzicielskiego stylu, były tak naprawdę inspirowane wizerunkiem artystycznym Jean Harlow, aktorki lat trzydziestych wylansowanym w filmie Platynowa blondynka (1931). W początku lutego 1952 poznała Joego DiMaggio, słynnego baseballistę, a 14 stycznia 1954 po raz drugi wyszła za mąż. 27 października 1954, po 274 dniach burzliwego małżeństwa (ona niewierna, on zazdrosny) rozwiedli się. 15 września 1954 wystąpiła w słynnej scenie z uniesioną podmuchem z kanału wentylacyjnego metra białą sukienką, w trakcie realizacji filmu Słomiany wdowiec w Nowym Jorku. Podczas zdjęć Monroe, spotkała tam aktorkę Ginę Lollobrigidę.

12 grudnia 1955 spotkała podczas premiery filmu Tatuowana róża aktorkę Jayne Mansfield. 29 czerwca 1956 po raz trzeci wyszła za mąż za Arthura Millera, dramaturga, dokonując konwersji na judaizm reformowany. W trakcie najdłuższego małżeństwa dwukrotnie poroniła. 29 października 1956 uczestniczyła (między innymi z Brigitte Bardot) w dorocznej gali z udziałem Elżbiety II w Empire Theatres w Londynie. 20 stycznia 1961, po przeszło czterech latach małżeństwa, para rozwiodła się. Rozstanie przypieczętowali wspólnym filmem (o sobie) Skłóceni z życiem, którego scenariusz napisał Miller, a wystąpiła w nim Marilyn. Nadużywała alkoholu i barbituranów, popadała w coraz częstsze i dłuższe depresje, chorowała na bulimię, sprawiała coraz większe problemy na planie, opóźniając realizację filmów. Wraz z rozpoczęciem zdjęć do filmu Słodki kompromis stała się bardziej punktualna. Niechęć reżysera do aktorki, złe traktowanie przez wytwórnię Fox (oskarżającą ją niesłusznie o opóźnianie zdjęć) spowodowało rozwiązanie umowy z wytwórnią. Kroplą przelewającą czarę było opuszczenie planu, aby zaśpiewać Happy Birthday z okazji 45 urodzin Johna F. Kennedy'ego.

5 sierpnia 1962 znaleziono ją martwą w swym domu w Brentwood w Los Angeles, nagą na łóżku ze słuchawką telefoniczną w dłoni. Przyczyną zgonu, wg protokołu z sekcji zwłok, było przedawkowanie środków nasennych (barbituranów), choć nadal niewyjaśnione są ostatecznie tajemnicze okoliczności jej śmierci. Istnieją hipotezy, iż nie był to przypadek, a morderstwo (zaaplikowanie leków) upozorowane na samobójstwo, z powodu jej związków z rodziną Kennedych oraz komunistami. Aktorka romansowała zarówno z Johnem F. Kennedym, jak i jego bratem, Robertem F. Kennedym. Pojawiały się więc spekulacje, że miała dostęp nie tylko do sypialni tych dwóch polityków, ale także do tajemnic państwowych i stała się z tego powodu zagrożeniem dla wpływowych kręgów politycznych.

Za śmierć Marilyn obwiniano amerykańskie służby specjalne, a nawet samą rodzinę Kennedych. Silny wpływ na popularność hipotezy o morderstwie miał fakt, że zamordowano Johna F. Kennedy'ego i jego brata Roberta F. Kennedy'ego. Marilyn zmarła będąc u szczytu swych możliwości, w glorii chwały. Tajemnicze okoliczności jej śmierci sprawiły, że stała się legendą. Do dzisiaj pozostaje uosobieniem wrażliwej, podniecającej seksualności.

(Wikipedia)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Tadeusz Kantor. Odsłona druga. Dzieciństwo

Od 6 kwietnia 2015 roku do 10 stycznia 2016 roku

La classe morte I/Klasa szkolna I, 1982, akryl, płótno, 120x110, depozyt w MNK (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pangea. Wyznanie wyobraźni

Wystawa rysunku i malarstwa Sławomira Witkowskiego

Od 2 kwietnia do 3 maja 2015 roku

Sławomir Witkowski „Trombus” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zygmunt Radnicki (1894–1969)

Od 1 kwietnia do 2 sierpnia 2015 roku

Zygmunt Radnicki, „Widok z Czarnej Góry”, 1953, olej, płótno, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiał prasowy organizatora)

Melancholia / Violetta Villas, reż. Tomasz Wygoda

27 marca 2015 roku

„Melancholia/Violetta Villas”, fot. Łukasz Giza (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ars moriendi / Sztuka umierania

Od 26 marca do 3 maja 2015 roku

Anna Orlikowska „Terminal Game” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ślady ludzi. Cristiano Mascaro. Sławomir Rumiak

Od 28 marca do 7 czerwca 2015 roku

Cristiano Mascaro „Gdańsk” 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Młoda Grafika

Od 25 marca do 22 kwietnia 2015 roku

Aleksandra Prusinowska, „Główne danie”, linoryt (źródło: materiał prasowy organizatora)

Kolorowe międzywojnie

Polskie malarstwo z lat 1918–1939 z kolekcji prywatnej

Od 21 marca do 14 czerwca 2015 roku

Alfons Karpiński „Kwiaty w wazonie”, ok.1932 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Działaj albo giń! Gustav Metzger – Retrospektywa

Od 27 marca do 30 sierpnia 2015 roku

„Supportive” (fragment), Gustav Metzger (źródło: materiały prasowe organizatora)

Budowali nowoczesny Kraków

Żydzi w samorządzie miejskim, gospodarczym i finansowym miasta (1866–1939)

Od 18 marca do 25 października 2015 roku

Karetki krakowskiego pogotowia ratunkowego, 1931 r. (źródło: materiały prasowe)

więcej artykułów