Ten kto oszukuje…

Ludzie są tak prości i tak naginają się do chwilowych konieczności, że ten kto oszukuje, znajdzie zawsze takiego, który da się oszukać.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Niccolò di Bernardo dei Machiavelli (ur. 3 maja 1469 r. we Florencji, zm. 21 czerwca 1527 r. tamże) – filozof, pisarz społeczny i polityczny, historyk i dyplomata florencki, jedna z najważniejszych postaci włoskiego odrodzenia. Jest autorem słynnego i kontrowersyjnego traktatu o sprawowaniu władzy pt. Książę. Od jego nazwiska powstał termin machiawelizm. Idealnym ustrojem była dla niego republika. W 1559 jego pisma znalazły się na kościelnym indeksie ksiąg zakazanych. Prawdziwy Machiavelli różni się od Machiavellego obecnego w zbiorowej świadomości, autora przede wszystkim Księcia (1513). Z tym dziełem nierozłącznie i jednoznacznie kojarzy się Machiavelli. Choć przez to ocena jego postaci jest raczej negatywna, to na przykład Stendhal powiedział o Machiavellim, że "pozwolił nam poznać człowieka". Jako autor Księcia i słynnej maksymy, że cel uświęca środki, Machiavelli jest czasami zaliczany do tradycji amoralistycznej (por. Protagoras, Kallikles, Stirner, Nietzsche). Z drugiej strony wielu badaczy podkreśla, że dosłowna interpretacja tej maksymy wskazuje na brak głębszego zrozumienia traktatu. Podkreślają oni, że w wielu miejscach Machiavelli wyraźnie stwierdza w jakich sytuacjach można tę zasadę stosować – wyraźnie ją ograniczając. Należy pamiętać spiżowe słowa Machiavellego, że "okrucieństwo i terror należy stosować ale rozsądnie i tylko w miarę potrzeby". Machiavelli jest bardzo sceptyczny jeżeli chodzi o naturę człowieka. Jego zdaniem ludźmi kierują niskie pobudki i egoizm. Nawet jeśli ktoś chciałby postępować moralnie, będzie mu bardzo trudno obronić się przed powszechną niegodziwością. "Racja nic nie znaczy, gdy nie jest poparta siłą", pisał, a gdzie indziej: "w polityce bezbronni prorocy nie zwyciężają". Takie słowa są zrozumiałe u kogoś, kto był świadkiem spalenia Savonaroli. Wikipedia

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Tadeusz Kantor. Odsłona trzecia. Marioneta

Od 16 lutego 2016 roku do 29 stycznia 2017 roku

Tadeusz Kantor, „Grabiec, Goplana, Balladyna”, projekt do spektaklu „Balladyna”, lata 80., Kolekcja A, depozyt w Muzeum Narodowym w Krakowie (źródło: materiały organizatora)

Orzeł wylądował. Apollo 11 – 45 lat później

Od 12 lutego do 6 marca 2016 roku

Aletina Nikonovna (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Pasiewicz. Actus Purus

Od 17 lutego do 15 marca 2016 roku

Piotr Pasiewicz, „Kinetic Matter V”, 2014, 70x100 cm, technika własna na papierze (źródło: materiały prasowe organizatora)

Noemi Staniszewska. Droga/czas

Od 12 lutego do 26 lutego 2016 roku

Noemi Staniszewska. „Droga / czas” (źródło: materiały udostępnione przez organizatora)

Joanna Krzysztoń i Grzegorz Rogala. Przegląd instalacji

Od 13 lutego do 17 kwietnia 2016 roku

Joanna Krzysztoń i Grzegorz Rogala, „Światłomrok 3” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mariusz Tarkawian. Dużo Rysunków

Od 12 lutego do 24 marca 2016 roku

Mariusz Tarkawian, „Dużo rysunków” (źródło: materiały organizatora)

Zbigniew Halikowski. Imaginarium

Od 5 do 28 lutego 2016 roku

Rys. Zbigniew Halikowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Miłosny performans

Od 14 lutego do 20 marca 2016 roku

Ada Karczmarczyk dla Oskara Dawickiego, „Cztery kolorowe listy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Czułem skurcze twojego przełyku. The Krasnals. Whielki Krasnal

Od 5 lutego do 12 marca 2016 roku

The Krasnals. Whielki Krasnal, „Co z tą Polską...”, 2015 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Układ otwarty

Od 5 lutego do 3 kwietnia 2016 roku

Iza Tarasewicz, „Turba turbo”, 2015, widok istalacji na wystawie w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, dzięki uprzejmości artystki i BWA Warszawa. Fot. Maciej Landsberg (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów