Z samych siebie się śmiejecie!

I z kogo się śmiejecie? Z samych siebie się śmiejecie!

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Nikołaj Wasiljewicz Gogol (ros. Никола́й Васи́льевич Го́голь, ukr. Мико́ла Васи́льович Го́голь), ur. 31 marca (inne źródła mówią o 1 kwietnia) 1809 w Soroczyńcach Wielkich - zm. 4 marca 1852 w Moskwie - pisarz, poeta, dramaturg i publicystarosyjski pochodzenia ukraińskiego. Urodził się w Soroczyńcach Wielkich na Ukrainie w rodzinie ziemiańskiej Hoholów-Janowskich. Kształcił się w Połtawie, następnie w Nieżynie. W 1828 zamieszkał w Petersburgu, gdzie w latach 1829-1831 pracował jako urzędnik, próbował też swych sił jako aktor. W 1831 poznał Aleksandra Puszkina, który wspierał jego działalność pisarską i został jego przyjacielem. W 1834 Gogol zaczął wykładać historię na uniwersytecie w Petersburgu. W latach 1836-1841 przebywał za granicą, m.in. w Paryżu oraz w Rzymie, w tym okresie powstało jego główne dzieło - powieść Martwe dusze. Ukazały się one drukiem w maju 1842 - była to w zamierzeniach autora jedynie pierwsza część ogromnej epopei o Rosji, pomyślanej na wzór Boskiej komedii Dantego. Pomysł ten nigdy nie został zrealizowany. Ostateczny kształt otrzymał tylko tom pierwszy - gogolowskie "piekło". Rysuje tam wizerunek rosyjskiego społeczeństwa i rosyjskiego ustroju - świat upośledzonych moralnie, bezdusznych ludzkich manekinów, Rosję ludzi martwych. "Martwe dusze" wywołały ogromne poruszenie. Mnożyły się ataki i napaści na Gogola, ciężkie oskarżenia o szkalowanie, a nawet zdradę własnego narodu. Rozterka, a potem i depresja duchowa, wzrost religijności i potęgujące się poczucie winy wobec własnego narodu, zachwiały równowagą psychiczną pisarza i skłoniły go do gwałtownej rewizji własnego dorobku. Nowe poglądy usiłował wyrazić w drugim tomie Martwych dusz, jednak zauważył, że w ten sposób popada w konflikt z prawdą życiową i artystyczną. Trzykrotnie - w 1843, 1845 i 1852 - palił napisane już rozdziały. Zachowały się jedynie ich niewielkie fragmenty. Martwe dusze były ostatnim jego wielkim dziełem. Napisał je mając zaledwie 32 lata. Większość utworów Gogola ma charakter ostrej satyry społecznej. Zmarł (jakoby) pochowany żywcem w stanie śpiączki 4 marca 1852. Po odkopaniu jego grobu znaleziono ciało skulone jakby w śmiertelnym skurczu. (Wikipedia)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

4. Mediations Biennale

Kiedy Nigdzie staje się Tutaj

Od 21 września do 26 października 2014 roku

Wystawa „Berlin Heist”: zdjęcie Julian Rosefeldt, „Deep Gold”, 2013, 1-channel film, b/w, sound, HD, 18min 12sec look (źródło: materiały prasowe organizatora)

Porwanie Michela Houellebecqa, reżyseria Guillaume Nicloux

Od 26 września 2014 roku

„Porwanie Michela Houellebecqa”, reż. Guillaume Nicloux, kadr (źródło: materiały prasowe)

Dorota Buczkowska. Królestwo

Od 29 września do 19 października 2014 roku

Dorota Buczkowska, z serii „Tickle the palate”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizat

Ars Independent 2014

Od 23 do 28 września 2014 roku

Kadr z animacji Tomka Popakula „Ziegenort”, (źródło: materiały prasowe organizatora)

Przestrzeń Opery. Polscy scenografowie XX i XXI wieku

Od 14 października do 31 grudnia 2014 roku

Andrzej Kreutz Majewski, niezrealizowane projekty scenografii do opery „Turandot” Giacomo Pucciniego, 2010, wł. Zbiory prywatne (źródło: materiały prasowe organizatora)

4. Biennale Ars Polonia

Zbiegną się wszystkie świata strony

Od 12 września do 19 października 2014 roku

Krystyna Piotrowska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nic 2 razy / Nothing twice

Od 12 września do 23 listopada 2014 roku

Jim Shaw, „Capitol Viscera Appliances”, mural, 2011, (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grzegorz Sztwiertnia. Libella

Od 5 do 14 września 2014 roku

Grzegorz Sztwiertnia, „Libella” (źrodło: materiały prasowe organizatora)

Marta Kubiak | There is no end

Od 5 września do 11 października 2014 roku

Marta Kubiak „It started at 11:00”, 2011, serigrafia (źródło: materiały prasowe)

Wędrująca Biblioteka

Od 12 września do 9 listopada 2014 roku

Waldemar Węgrzyn, „Elektrobiblioteka”, 2012, wydawnictwo elektroniczne (prototyp) (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów