Jeśli istnieje coś w życiu…

Jeśli istnieje coś w życiu, za co powinniśmy być wdzięczni bogom – poza samym życiem – to dar, iż nie znamy siebie: nie znamy siebie i nie znamy jedni drugich.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Źródło: "Księga niepokoju"

Ocena

(Brak ocen)

O autorze

Fernando António Nogueira Pessoa (fon. fyr'nandu py'soa; ur. 13 czerwca 1888 w Lizbonie, zm. 30 listopada 1935) – portugalski poeta, przedstawiciel modernizmu. Publikował wiersze pod własnym nazwiskiem oraz kilkunastoma heteronimami, m.in.Alberto CaeiroRicardo ReisÁlvaro de CamposBernardo Soares. W wieku pięciu lat został osierocony przez ojca, a jego matka wyszła ponownie za mąż. Jego ojczymem został portugalski konsul w Durbanie. W Afryce Południowej Pessoa mieszkał do siedemnastego roku życia. W 1905 wrócił do Lizbony i przez 30 lat prawie jej nie opuszczał. Razem z Almedą Negreirosem i Mário de Sá Carneiro założył, ważne dla współczesnej literatury portugalskiej, pismo literackie "Orpheu". Tworzył poezję w stylu i manierze wielu fikcyjnych, stworzonych przez siebie, poetów, których nazywał heteronimami. Z każdym nazwiskiem, którymi sygnował publikacje, skojarzone były cechy konkretnej osoby z przypisaną jej datą urodzin, wyglądem, temperamentem, poglądami literackimi i wyznawaną filozofią. I tak, Álvaro de Camposbył inżynierem i nihilistą, Ricardo Reis - lekarzem i monarchistą, Alberto Caeiro - obserwatorem natury, Bernard Soares - księgowym - introwertykiem. Niezależnie od heteronimów, Pessoa publikował wiersze również pod własnym nazwiskiem. Wiele jego prac zostało opublikowanych w czasopismach literackich, m.in. w redagowanym przez samego Pessoę piśmie literackim "Athena", "Contemporanea" i w wydawanym w Coimbrze magazynie "Presença". Jedyną publikacją książkową wydaną za życia poety było Mensagem (Przesłanie). Dzieło, które wielu krytyków uważa za opus magnum pisarza, opublikowane pod heteronimem Bernardo SoaresLivro do Desassossego (Księga Niepokoju) zostało wydane dopiero w roku 1982, prawie 50 lat po śmierci autora. Pessoa znany jest przede wszystkim jako poeta. Wiersze każdego z heteronimów mają różnorodną poetykę i krytycy nie są zgodni, które z nich należy uznać za najwybitniejsze. W 1988 prochy poety przeniesiono do klasztoru Hieronimitów w Belém pod Lizboną. Jego książki na język polski tłumaczyła m.in. Janina Z. Klawe. (Wikipedia)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Skarby z kraju Chopina. Sztuka polska XV–XX wieku

Od 6 lutego do 10 maja 2015 roku

Zofia Stryjeńska, „Pory roku. Lipiec-sierpień (Korowód III – z krową)“, 1925; 164 x 275,5 tempera; płótno nr inw. MPW 1214 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tadeusz Kantor. Małe kolekcje. Rysunki dla A.

Od 30 stycznia 2015 roku do 12 lipca 2015 roku

Tadeusz Kantor, Bez tytułu, „Powrót Odysa” pastel, akryl, flamaster, papier, 15,5x19 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Błażejewski. W drodze – razem ze mną

Od 30 stycznia do 28 lutego 2015 roku

Piotr Błażejewski, „Epitafium VI”, 2012, 100x82 cm, akryl, olej (źródło: materiały prasowe organizatora)

Konrad Kuzyszyn. Stąd/Wstecz

Od 13 lutego do 19 marca 2015 roku

Konrad Kuzyszyn, „Urywki”, klatka z filmu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Natalia LL. Secretum et Tremor

Od 23 stycznia do 29 kwietnia 2015 roku

Natalia LL, „Erotyzm trwogi”, 2006, fotografia barwna, 300 x 300 cm. Dzięki uprzejmości artystki (źródło: materiały prasowe organizatora)

Czytać jak książkę

23 stycznia 2015 roku

Lindsey Seers, „It Has to Be This Way" (źródło: materiały prasowe)

Roman Opałka. Pierwsze 3 dekady twórczości

Od 16 stycznia do 6 marca 2015 roku

Roman Opałka, rysunek, lata 60. i 70. XX wieku (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mateusz Choróbski. Opętało mnie słońce i miałem ochotę się śmiać

Od 9 stycznia do 5 lutego 2015 roku

Autor pracy: Mateusz Choróbski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Anna Bujak. Banalność zła

Od 9 stycznia do 1 lutego 2015 roku

Anna Bujak, „Stado" (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ewa Walawska. Cielesność grafiki

Od 16 do 30 stycznia 2015 roku

Ewa Walawska, „Wrota czasu II” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów