Z nadzieją…

Z nadzieją czy przeciw nadziei!

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Źródło: Gloria victis

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Eliza Orzeszkowa, de domo Korwin-Pawłowska, primo voto Orzeszkowa, secundo voto Nahorska, ps. E.O., Bąk (z Wa-Lit-No), Li...ka, Gabriela Litwinka (ur. 6 czerwca 1841 w Milkowszczyźnie, zm. 18 maja 1910 w Grodnie) - polska pisarka nurtu pozytywizmu. Urodziła się w zamożnej ziemiańskiej rodzinie pieczętującej się herbem Korwin, była młodszą córką adwokata Benedykta Pawłowskiego i Franciszki z Kamieńskich, jego drugiej żony. W domu rodzinnym ojciec, o zainteresowaniach intelektualnych i wysokiej kulturze, zgromadził cenną galerię obrazów i bibliotekę liczącą kilka tysięcy tomów. Kształciła się na pensji sakramentek w Warszawie (1852-1857), gdzie poznała Marię Konopnicką. W 1904 roku pośród kandydatów do Literackiej Nagrody Nobla pojawiło się nazwisko Elizy Orzeszkowej (w wewnętrznych dokumentach występujące często jako Elise Orzeszko). Jej kandydaturę zgłosił Aleksander Brückner, ówczesny profesor uniwersytetu berlińskiego. Kandydatura uzyskała natychmiastowe poparcie Alfreda Jensena, który w opracowaniu na temat twórczości artystki stawiał ją nawet pod niektórymi względami wyżej od Henryka Sienkiewicza. Wkrótce wszyscy członkowie Komitetu Noblowskiego po przeczytaniu dostarczonych książek i nowel Orzeszkowej zgodnie wyrazili opinię, iż wyróżnienie należy się jej w równym stopniu, co Sienkiewiczowi. W jednym z dokumentów można nawet przeczytać: "O ile w tekstach Sienkiewicza bije szlachetne polskie serce, to w twórczości Elizy Orzeszkowej bije serce człowieka". Część członków komitetu wysunęła wniosek o przyznaniu nagrody Henrykowi Sienkiewiczowi, mniejsza grupa zaproponowała podział nagrody. Argumentowali m.in., że Sienkiewicz jest i tak w Polsce bardziej znany i popularny, natomiast wyróżnienie wraz z nim równej mu poziomem pisarki spowoduje zasłużony wzrost jej popularności. Niestety argumentacja mniejszości nie przekonała przeciwników, którzy wspólnie twierdzili, że podziały nagród są niezgodne z intencją fundatora. "Za cztery, pięć lat będzie można przyznać to wyróżnienie Elise Orzeszko" - napisał przewodniczący Komitetu i sekretarz Akademii, Carl Wirsen. Nagroda trafiła więc tylko w ręce Sienkiewicza. Pomyślniejsze perspektywy zarysowały się dla Orzeszkowej już w roku 1909, jednak Szwedzi domagali się nagrody dla swej rodaczki, Selmy Lagerlöf. Pogłoska się potwierdziła, laureatką za rok 1909 została Selma Lagerlöf. Wikipedia

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Zygmunt Radnicki (1894–1969)

Od 1 kwietnia do 2 sierpnia 2015 roku

Zygmunt Radnicki, „Widok z Czarnej Góry”, 1953, olej, płótno, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiał prasowy organizatora)

Melancholia / Violetta Villas, reż. Tomasz Wygoda

27 marca 2015 roku

„Melancholia/Violetta Villas”, fot. Łukasz Giza (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ars moriendi / Sztuka umierania

Od 26 marca do 3 maja 2015 roku

Anna Orlikowska „Terminal Game” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ślady ludzi. Cristiano Mascaro. Sławomir Rumiak

Od 28 marca do 7 czerwca 2015 roku

Cristiano Mascaro „Gdańsk” 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Młoda Grafika

Od 25 marca do 22 kwietnia 2015 roku

Aleksandra Prusinowska, „Główne danie”, linoryt (źródło: materiał prasowy organizatora)

Kolorowe międzywojnie

Polskie malarstwo z lat 1918–1939 z kolekcji prywatnej

Od 21 marca do 14 czerwca 2015 roku

Alfons Karpiński „Kwiaty w wazonie”, ok.1932 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Działaj albo giń! Gustav Metzger – Retrospektywa

Od 27 marca do 30 sierpnia 2015 roku

„Supportive” (fragment), Gustav Metzger (źródło: materiały prasowe organizatora)

Budowali nowoczesny Kraków

Żydzi w samorządzie miejskim, gospodarczym i finansowym miasta (1866–1939)

Od 18 marca do 25 października 2015 roku

Karetki krakowskiego pogotowia ratunkowego, 1931 r. (źródło: materiały prasowe)

Grzegorz Wróblewski. Północny szlak

Od 21 marca do 17 maja 2015 roku

„About the neurotic child”, Grzegorz Wróblewski (źródło: materiał prasowy organizatora)

Roland Wirtz. immediatus

Od 21 marca do 3 maja 2015 roku

Roland Wirtz, „Kairos”: Berlin, Schlossplatz – 22 listopada 2008 – zburzenie Pałacu Republiki I, bezpośrednie naświetlenie, Cibachrome, 1,27 × 2,20 m, fot. dzięki uprzejmości artysty (źródło: materiały prasowe)

więcej artykułów