Cywilizacja…

Cywilizacja, cywilizacja, smog i morderstwa, to bez porównania przyjemniejsze. Szaleńcy i pijacy są ostatnimi świętymi na świecie.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Źródło: Bez szyi i zły jak wszyscy diabli (opowiadanie ze zbioru Na południe od nigdzie)

Ocena

(głosy: 1, średnio: 5.00 na 5)

O autorze

Henry Charles Bukowski (ur. 16 sierpnia 1920 w Andernach, zm. 9 marca 1994 w San Pedro, Kalifornia), amerykański poeta, powieściopisarz, nowelista, scenarzysta filmowy i rysownik niemieckiego pochodzenia. Bukowski przez wielu zaliczany do pokolenia Beat Generation, sam nigdy nie dał się jednoznacznie sklasyfikować. Sławę zyskał dzięki cyklowi powieściowemu, w którym stworzył postać alkoholika i „ćmy barowej” − Henry'ego Chinaskiego. Twórczość Bukowskiego inspirowana była jego własnymi doświadczeniami, związanymi z seksem, alkoholem, biedą, niedolą pisarza i słabościami każdego człowieka. Pomimo wulgarnego języka i prostego stylu, jego twórczość ujmuje wrażliwością i głębokim zrozumieniem ludzkiej natury. Sam Bukowski był znany z awanturniczego, pełnego skandali życia, toteż typowy bohater jego − częstokroć mocno autobiograficznej − prozy to człowiek z marginesu społecznego, outsider przepełnionysceptycyzmem wobec ludzi, a jednocześnie wiecznie poszukujący bliskości z nimi. Urodził się w Andernach (Niemcy). Jego ojciec był amerykańskim weteranem pierwszej wojny światowej polskiego pochodzenia, a matka Niemką. W 1923 jego rodzice wyemigrowali do Los Angeles zabierając ze sobą dwuletniego syna. Bukowski często opisywał swoich rodziców na kartach swoich książek, z reguły niepochlebnie. W Z szynką raz!, opisał swojego ojca jako człowieka brutalnego, pełnego uprzedzeń i podcinającego młodemu Henry'emu skrzydła. Po ukończeniu Los Angeles High School, Charles Bukowski dostał się do miejskiego college'u w Los Angeles (Los Angeles City College), gdzie przez dwa lata studiował dziennikarstwo. Po opuszczeniu szkoły Bukowski zaczął pracować. Pracował w wielu miejscach, podejmując z reguły kiepsko płatną pracę fizyczną. Zamieszkiwał wtedy w biednych robotniczych dzielnicach wielkiego miasta. Wtedy też stał się bywalcem spelunek i torów wyścigowych. Jego wielką pasją przez całe życie były wyścigi koni, na których częściej tracił niż zarabiał, przy okazji barwnie je opisując. Na początku lat 50., podjął pracę na poczcie (United States Postal Service), gdzie przepracował (z przerwami) dwanaście lat. Swoje przemyślenia dotyczące pracy listonosza (a potem niższego urzędnika pocztowego) przelał na karty powieści Listonosz. W 1957 roku poślubił pisarkę Barbarę Frye. W tym czasie Bukowski próbował zerwać z nałogiem alkoholowym (bez skutku), co kilkakrotnie opisywał w różnych opowiadaniach. Ich małżeństwo przetrwało do 1959 roku. W 1964 roku urodziła się córka Charlesa i jego partnerki Frances Smith (z którą nigdy nie był żonaty), Marina Louise Bukowski. W 1976, Bukowski poznał Linde Lee Beighle, właścicielkę restauracji ze zdrowym jedzeniem. Po dziewięciu latach związku pobrali się. Razem z Lindą, Charles przeprowadził się z East Hoolywood (w którym mieszkał przez większość życia) do San Pedro. Na kartach książek Bukowskiego Linda Lee pojawia się jako „Sara”. Bohaterem dużej części powieści i opowiadań Bukowskiego, był on sam. Rzadko jednak pojawiał się pod swoim imieniem i nazwiskiem, używając pseudonimu „Henry Chinaski”, Bukowski przez większość swojego życia był alkoholikiem. Jeden z jego wierszy opisuje jego radość po przeglądzie lekarskim, gdy okazuje się, że alkohol nie zostawił żadnych odczuwalnych skutków na jego zdrowiu. Jako poeta debiutował w 1946 r. na łamach filadelfijskiego magazynu literackiego „Matrix”. Był niezwykle płodnym autorem, między rokiem 1960 a wczesnymi latami 90., wydał prawie 50 pozycji, zarówno poetyckich, jak i prozatorskich. Jego twórczość wywarła wpływ na wielu ludzi, wśród których można wymienić choćby muzyka Toma Waitsa, który wykorzystał słowa wiersza Bukowskiego w jednej ze swoich piosenek. Zmarł 9 marca 1994 na skutek białaczki, niedługo po ukończeniu powieści „Szmira” („Pulp”). Miał 73 lata. Na grobie Bukowskiego widnieje epitafium: „Don't try” („Nie próbuj”). Jego żona Linda Lee Bukowski twierdzi, że ma to oznaczać: „Jeżeli spędzasz cały czas próbując, wtedy wszystko co robisz to tylko próbowanie. Więc nie próbuj. Po prostu rób”. W polskim tłumaczeniu słowa te brzmią: Jeżeli już o coś zabiegasz, idź na całego, W przeciwnym razie nawet nie zaczynaj (Wikipedia.pl)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Michał Gayer. Zmęczone ciało, zamknięte oczy

Od 30 września do 18 października 2016 roku

Michał Gayer, „Ruhnu. Wysychanie”, 2016, slajd, 35 mm (źródło: materiały prasowe organizatora wystawy)

Nowe oblicze Muzeum-Zamku w Łańcucie

Prace remontowe (źródło: materiały prasowe organizatora)

Communis – renegocjacje wspólnoty

Od 17 września do 30 października 2016 roku

Jerzy Bohdan Szumczyk (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krajobraz polski. Zakład fotograficzny Stanisława Szalaya

Od 24 września do 4 grudnia 2016 roku

„Kobieta przy kołowrotku”, fot. Stanisław Szalay (źródło: materiały prasowe organizatora)

Helmut Kajzar – Gwiazda, reż Krzysztof Czeczot

24 września 2016 roku

Helmut Kajzar, „Gwiazda”, reż. Krzysztof Czeczot (źródło: materiały prasowe organizatora)

Lwów, 24 czerwca 1937. Miasto, architektura, modernizm

Od 29 września do 20 listopada 2016 roku

Tadeusz Teodorowicz-Todorowski, dom własny przy ul. Pomorskiej 45 na osiedlu Żelazna Woda, widok perspektywiczny, 22.07.1945, akwarela i ołówek na kartonie, zbiory Muzeum Architektury we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wrocławska Europa

Od 20 września do 31 grudnia 2016 roku

Bartholomaeus Strobel, warsztat, „Dzieciątko Jezus jako Salvator Mundi”, ok. 1650 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zwierzyniec zaprasza: Grzegórzki

Od 23 września 2016 roku do 26 lutego 2017 roku

Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów, ok. 1930 r. (fot.: nieznany, źródło: mat. pras. organizatora)

Kości wszystkich ludzi

Od 23 września do 13 listopada 2016 roku

Jacek Kryszkowski, „Listy do E.K. i najbliższych znajomych”, ok. 1984 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Igor Wójcik. Mechabiotylopiszczele

Od 21 września do 18 października 2016 roku

Igor Wójcik, „Mechabiotyle CXXIII”, 2012 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów