Cywilizacja…

Cywilizacja, cywilizacja, smog i morderstwa, to bez porównania przyjemniejsze. Szaleńcy i pijacy są ostatnimi świętymi na świecie.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Źródło: Bez szyi i zły jak wszyscy diabli (opowiadanie ze zbioru Na południe od nigdzie)

Ocena

(głosy: 1, średnio: 5.00 na 5)

O autorze

Henry Charles Bukowski (ur. 16 sierpnia 1920 w Andernach, zm. 9 marca 1994 w San Pedro, Kalifornia), amerykański poeta, powieściopisarz, nowelista, scenarzysta filmowy i rysownik niemieckiego pochodzenia. Bukowski przez wielu zaliczany do pokolenia Beat Generation, sam nigdy nie dał się jednoznacznie sklasyfikować. Sławę zyskał dzięki cyklowi powieściowemu, w którym stworzył postać alkoholika i „ćmy barowej” − Henry'ego Chinaskiego. Twórczość Bukowskiego inspirowana była jego własnymi doświadczeniami, związanymi z seksem, alkoholem, biedą, niedolą pisarza i słabościami każdego człowieka. Pomimo wulgarnego języka i prostego stylu, jego twórczość ujmuje wrażliwością i głębokim zrozumieniem ludzkiej natury. Sam Bukowski był znany z awanturniczego, pełnego skandali życia, toteż typowy bohater jego − częstokroć mocno autobiograficznej − prozy to człowiek z marginesu społecznego, outsider przepełnionysceptycyzmem wobec ludzi, a jednocześnie wiecznie poszukujący bliskości z nimi. Urodził się w Andernach (Niemcy). Jego ojciec był amerykańskim weteranem pierwszej wojny światowej polskiego pochodzenia, a matka Niemką. W 1923 jego rodzice wyemigrowali do Los Angeles zabierając ze sobą dwuletniego syna. Bukowski często opisywał swoich rodziców na kartach swoich książek, z reguły niepochlebnie. W Z szynką raz!, opisał swojego ojca jako człowieka brutalnego, pełnego uprzedzeń i podcinającego młodemu Henry'emu skrzydła. Po ukończeniu Los Angeles High School, Charles Bukowski dostał się do miejskiego college'u w Los Angeles (Los Angeles City College), gdzie przez dwa lata studiował dziennikarstwo. Po opuszczeniu szkoły Bukowski zaczął pracować. Pracował w wielu miejscach, podejmując z reguły kiepsko płatną pracę fizyczną. Zamieszkiwał wtedy w biednych robotniczych dzielnicach wielkiego miasta. Wtedy też stał się bywalcem spelunek i torów wyścigowych. Jego wielką pasją przez całe życie były wyścigi koni, na których częściej tracił niż zarabiał, przy okazji barwnie je opisując. Na początku lat 50., podjął pracę na poczcie (United States Postal Service), gdzie przepracował (z przerwami) dwanaście lat. Swoje przemyślenia dotyczące pracy listonosza (a potem niższego urzędnika pocztowego) przelał na karty powieści Listonosz. W 1957 roku poślubił pisarkę Barbarę Frye. W tym czasie Bukowski próbował zerwać z nałogiem alkoholowym (bez skutku), co kilkakrotnie opisywał w różnych opowiadaniach. Ich małżeństwo przetrwało do 1959 roku. W 1964 roku urodziła się córka Charlesa i jego partnerki Frances Smith (z którą nigdy nie był żonaty), Marina Louise Bukowski. W 1976, Bukowski poznał Linde Lee Beighle, właścicielkę restauracji ze zdrowym jedzeniem. Po dziewięciu latach związku pobrali się. Razem z Lindą, Charles przeprowadził się z East Hoolywood (w którym mieszkał przez większość życia) do San Pedro. Na kartach książek Bukowskiego Linda Lee pojawia się jako „Sara”. Bohaterem dużej części powieści i opowiadań Bukowskiego, był on sam. Rzadko jednak pojawiał się pod swoim imieniem i nazwiskiem, używając pseudonimu „Henry Chinaski”, Bukowski przez większość swojego życia był alkoholikiem. Jeden z jego wierszy opisuje jego radość po przeglądzie lekarskim, gdy okazuje się, że alkohol nie zostawił żadnych odczuwalnych skutków na jego zdrowiu. Jako poeta debiutował w 1946 r. na łamach filadelfijskiego magazynu literackiego „Matrix”. Był niezwykle płodnym autorem, między rokiem 1960 a wczesnymi latami 90., wydał prawie 50 pozycji, zarówno poetyckich, jak i prozatorskich. Jego twórczość wywarła wpływ na wielu ludzi, wśród których można wymienić choćby muzyka Toma Waitsa, który wykorzystał słowa wiersza Bukowskiego w jednej ze swoich piosenek. Zmarł 9 marca 1994 na skutek białaczki, niedługo po ukończeniu powieści „Szmira” („Pulp”). Miał 73 lata. Na grobie Bukowskiego widnieje epitafium: „Don't try” („Nie próbuj”). Jego żona Linda Lee Bukowski twierdzi, że ma to oznaczać: „Jeżeli spędzasz cały czas próbując, wtedy wszystko co robisz to tylko próbowanie. Więc nie próbuj. Po prostu rób”. W polskim tłumaczeniu słowa te brzmią: Jeżeli już o coś zabiegasz, idź na całego, W przeciwnym razie nawet nie zaczynaj (Wikipedia.pl)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Kilian dzieciom

Od 17 października do 30 listopada 2014 roku

Wystawa „Kilian dzieciom”, 9. Bałtyckie Spotkania Ilustratorów, NCK w Gdańsku, fot. Bogna Kociumbas (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jesienne nowości Wydawnictwa UJ

21 października 2014 roku

Anne Kim – „Anatomia pewnej nocy”, okładka (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Inne oblicza

Maski, marionetki i sztuka cieni ze zbiorów Chińskiego Narodowego Muzeum Sztuki

Od 25 października 2014 roku do 1 marca 2015 roku

Bóstwo opiekuńcze, Maska tybetańska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rysopis

Wystawa artystów urodzonych w Polsce około 1989 roku

Od 20 października do 30 listopada 2014 roku

Maciej Olszewski, „DIY – Destroy It Yourself” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Orientalizm w sztuce polskiej

Od 21 października 2014 roku do 21 stycznia 2015 roku

Franciszek Żmurko (1859 Lwów – 1910 Warszawa). Z rozkazu padyszacha, 1888. Olej, płótno, 135,5 x 240. Muzeum Narodowe w Warszawie, nr inw. MP 202 MNW Nr kat. 171 (źródło: materiały prasowe organizatora)

5. lAbiRynT – Festiwal Nowej Sztuki

Od 24 do 26 października 2014 roku

Przemysław Szyber, „Duchy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Forum dla Kultury. Małopolska: Rajski Ogród Kultury

Od 20 do 21 października 2014 roku

„Forum dla Kultury. Małopolska: Rajski Ogród Kultury” – logotyp (źródło: materiały prasowe)

Mama, reżyseria Xavier Dolan

Od 17 października 2014 r.

Kadr z filmu Xaviera Dolana „Mama”, (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Zapomniane dziedzictwo Nowej Huty – Bieńczyce

Od 22 października 2014 roku do 6 kwietnia 2015 roku

Stacja Bieńczyce, z albumu Adama Gryczyńskiego „Czas zatrzymany”, wystawa „Zapomniane dziedzictwo Nowej Huty – Bieńczyce” (źródło: materiały prasowe MHK)

Alfredo Jaar. Brzmienie ciszy

Od 17 października do 22 lutego 2014 roku

Alfredo Jaar, „Brzmienie ciszy”, 2006, drewniana konstrukcja, aluminium, lampy fluoroscencyjne, lampy ledowe, lampy błyskowe, statywy, projekcja wideo (8:00 zapętlone), projekt oprogramowania: Ravi Rajan, widok instalacji w École des Beaux Arts, Paryż, 2011, dzieki uprzejmości Galería Oliva Arauna, Madryt; kamel mennour, Paryż; Galerie Lelong, Nowy Jork; Galerie Thomas Schulte; Berlin i artysty, Nowy Jork (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów