Doskonałość absolutna…

Doskonałość absolutna, w czymkolwiek by się pojawiła, jest symptomem śmierci. Doskonałość jest cnotą umarłych.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Antoine Marie Jean-Baptiste Roger de Saint-Exupéry (ur. 29 czerwca 1900, zm. 31 lipca 1944) – francuski lotnik, pisarz i poeta. Urodził się 29 czerwca 1900 w Lyonie we Francji w rodzinie arystokratycznej jako syn hrabiego Jeana de Saint-Exupéry. Gdy miał 4 lata, zmarł jego ojciec i Antoine z matką oraz rodzeństwem zamieszkali w zamku u ciotki. Uczył się w szkołach katolickich prowadzonych przez jezuitów. W wieku 12 lat odbył pierwszy lot samolotem jako pasażer; wtedy też przerobił swój rower, dodając mu skrzydła. W 1919 podjął studia na Wydziale Architektury Akademii Sztuk Pięknych. W wieku 21 lat uzyskał kwalifikacje pilota cywilnego, a w 1922 roku pilota wojskowego. W lotnictwie wojskowym służył krótko, gdyż na skutek wypadku, w którym został ranny, został w 1923 przeniesiony do rezerwy. W 1926 podjął pracę w Towarzystwie Lotniczym Latecoere, latając pomiędzy Francją i Afryką, głównie przewożąc pocztę, na trasie Tuluza – Casablanca – Dakar. Od 1929 do 1931 pracował jako dyrektor oddziału Latecoere Aeroposta Argentina w Argentynie, tam też poznał Argentynkę Consuelę Suncin Sandoval de Gómez, z którą ożenił się w 1931 po powrocie do Francji. We Francji dalej latał, przewożąc pocztę. W grudniu 1935 de Saint-Exupéry podjął próbę rekordowego przelotu na trasie Paryż – Sajgon samolotem Caudron Simoun, ale rozbił samolot na Saharze w Afryce Północnej. Podczas wojny domowej w Hiszpanii był korespondentem prasy francuskiej. W styczniu 1938 podjął próbę przelotu na trasie Nowy Jork – Ziemia Ognista, lecz tym razem uległ wypadkowi w Gwatemali, odnosząc przy tym obrażenia. W całej jego karierze prześladowały go liczne mniejsze lub większe wypadki lotnicze. Doświadczenia lotnicze Antoine'a de Saint-Exupéry znalazły odbicie w jego twórczości. Pierwsze opowiadanie L'Aviateur (Lotnik) opublikował w 1926, a w 1928 wydał książkę Courrier Sud (Poczta na Południe). W 1931 napisał Nocny lot, a w 1939Ziemię, planetę ludzi, za którą otrzymał nagrodę Grand Prix Akademii Francuskiej. Po wybuchu II wojny światowej, jako kapitan lotnictwa de Saint-Exupéry latał we francuskim dywizjonie rozpoznawczym GR II/33, wykonując kilka lotów bojowych. Po zajęciu Francji przez Niemcy, przedostał się w 1940 przez Portugalię do USA, gdzie zajmował się pisarstwem i działalnością propagandową. Na swoją prośbę, pomimo zaawansowanego wieku jak na pilota bojowego, przydzielono go jednak do lotnictwa Wolnych Francuzów, podporządkowanego amerykańskiemu dowództwu. Latał w dywizjonie rozpoznawczym GC II/33 na dwusilnikowych szybkich samolotach rozpoznawczych F-5 Lightning (wersjach myśliwca P-38). Po wykonaniu dwóch misji 14 czerwca i 21 lipca 1943 z Tunezji nad Francję, uszkodził samolot przy lądowaniu i został zawieszony. Ponownie powrócił do latania bojowego 16 maja 1944, latając z Korsyki. 31 lipca 1944 o 8.45 (rano) wystartował do misji fotografowania niemieckich wojsk koło Lyonu, z której już nie powrócił. Przez wiele lat dokładny los samolotu Antoine'a de Saint-Exupéry nie był znany, krążyły też różne teorie odnośnie do przyczyny jego śmierci. W 1998 rybak wyłowił z Morza Śródziemnego w okolicy Marsylii bransoletkę należącą do pisarza, a kawałki jego samolotu znaleziono w 2000 i ostatecznie zidentyfikowano 7 kwietnia 2004 dzięki numerom seryjnym. Jego samolot typu F-5 Lightning, wpadł do wody blisko wyspy Frioul, niedaleko Marsylii. Najprawdopodobniej został on zestrzelony przez niemiecki myśliwiec Fw 190 A-8 pilotowany przez Roberta Heichelle, który zgłaszał zestrzelenie atakującego go Lightninga 31 lipca ok. godz. 12.06. Do zestrzelenia Saint-Exupéry'ego przyznał się też w swojej książce "Saint-Exupéry: Ostatnia Tajemnica" niemiecki pilot Horst Rippert, jednak zaznaczając, iż nie ma absolutnej pewności co do tożsamości pilota zestrzelonego przez siebie samolotu. Wikipedia

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Noemi Staniszewska. Droga/czas

Od 12 lutego do 26 lutego 2016 roku

Noemi Staniszewska. „Droga / czas” (źródło: materiały udostępnione przez organizatora)

Joanna Krzysztoń i Grzegorz Rogala. Przegląd instalacji

Od 13 lutego do 17 kwietnia 2016 roku

Joanna Krzysztoń i Grzegorz Rogala, „Światłomrok 3” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mariusz Tarkawian. Dużo Rysunków

Od 12 lutego do 24 marca 2016 roku

Mariusz Tarkawian, „Dużo rysunków” (źródło: materiały organizatora)

Zbigniew Halikowski. Imaginarium

Od 5 do 28 lutego 2016 roku

Rys. Zbigniew Halikowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Miłosny performans

Od 14 lutego do 20 marca 2016 roku

Ada Karczmarczyk dla Oskara Dawickiego, „Cztery kolorowe listy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Czułem skurcze twojego przełyku. The Krasnals. Whielki Krasnal

Od 5 lutego do 12 marca 2016 roku

The Krasnals. Whielki Krasnal, „Co z tą Polską...”, 2015 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Układ otwarty

Od 5 lutego do 3 kwietnia 2016 roku

Iza Tarasewicz, „Turba turbo”, 2015, widok istalacji na wystawie w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, dzięki uprzejmości artystki i BWA Warszawa. Fot. Maciej Landsberg (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zbigniew Sikora. Układy miejskie

Od 5 lutego do 28 lutego 2016 roku

Zbigniew Sikora. „Układy miejskie” (źródło: materiały organizatora)

Wyświetlanie widzenia

Od 1 lutego do 4 marca 2016 roku

Józef Robakowski, „Czeluść” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Agnieszka Pietrzykowska. Dekonstrukcja pod różową pianką

Od 29 stycznia do 12 lutego 2016 roku

Agnieszka Pietrzykowska, „Mechaniczna pomarańcza”, 2014, akryl, olej, tusz, płótno, 35x28 cm (źródło: materiały prasowe)

więcej artykułów