Doskonałość absolutna…

Doskonałość absolutna, w czymkolwiek by się pojawiła, jest symptomem śmierci. Doskonałość jest cnotą umarłych.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Antoine Marie Jean-Baptiste Roger de Saint-Exupéry (ur. 29 czerwca 1900, zm. 31 lipca 1944) – francuski lotnik, pisarz i poeta. Urodził się 29 czerwca 1900 w Lyonie we Francji w rodzinie arystokratycznej jako syn hrabiego Jeana de Saint-Exupéry. Gdy miał 4 lata, zmarł jego ojciec i Antoine z matką oraz rodzeństwem zamieszkali w zamku u ciotki. Uczył się w szkołach katolickich prowadzonych przez jezuitów. W wieku 12 lat odbył pierwszy lot samolotem jako pasażer; wtedy też przerobił swój rower, dodając mu skrzydła. W 1919 podjął studia na Wydziale Architektury Akademii Sztuk Pięknych. W wieku 21 lat uzyskał kwalifikacje pilota cywilnego, a w 1922 roku pilota wojskowego. W lotnictwie wojskowym służył krótko, gdyż na skutek wypadku, w którym został ranny, został w 1923 przeniesiony do rezerwy. W 1926 podjął pracę w Towarzystwie Lotniczym Latecoere, latając pomiędzy Francją i Afryką, głównie przewożąc pocztę, na trasie Tuluza – Casablanca – Dakar. Od 1929 do 1931 pracował jako dyrektor oddziału Latecoere Aeroposta Argentina w Argentynie, tam też poznał Argentynkę Consuelę Suncin Sandoval de Gómez, z którą ożenił się w 1931 po powrocie do Francji. We Francji dalej latał, przewożąc pocztę. W grudniu 1935 de Saint-Exupéry podjął próbę rekordowego przelotu na trasie Paryż – Sajgon samolotem Caudron Simoun, ale rozbił samolot na Saharze w Afryce Północnej. Podczas wojny domowej w Hiszpanii był korespondentem prasy francuskiej. W styczniu 1938 podjął próbę przelotu na trasie Nowy Jork – Ziemia Ognista, lecz tym razem uległ wypadkowi w Gwatemali, odnosząc przy tym obrażenia. W całej jego karierze prześladowały go liczne mniejsze lub większe wypadki lotnicze. Doświadczenia lotnicze Antoine'a de Saint-Exupéry znalazły odbicie w jego twórczości. Pierwsze opowiadanie L'Aviateur (Lotnik) opublikował w 1926, a w 1928 wydał książkę Courrier Sud (Poczta na Południe). W 1931 napisał Nocny lot, a w 1939Ziemię, planetę ludzi, za którą otrzymał nagrodę Grand Prix Akademii Francuskiej. Po wybuchu II wojny światowej, jako kapitan lotnictwa de Saint-Exupéry latał we francuskim dywizjonie rozpoznawczym GR II/33, wykonując kilka lotów bojowych. Po zajęciu Francji przez Niemcy, przedostał się w 1940 przez Portugalię do USA, gdzie zajmował się pisarstwem i działalnością propagandową. Na swoją prośbę, pomimo zaawansowanego wieku jak na pilota bojowego, przydzielono go jednak do lotnictwa Wolnych Francuzów, podporządkowanego amerykańskiemu dowództwu. Latał w dywizjonie rozpoznawczym GC II/33 na dwusilnikowych szybkich samolotach rozpoznawczych F-5 Lightning (wersjach myśliwca P-38). Po wykonaniu dwóch misji 14 czerwca i 21 lipca 1943 z Tunezji nad Francję, uszkodził samolot przy lądowaniu i został zawieszony. Ponownie powrócił do latania bojowego 16 maja 1944, latając z Korsyki. 31 lipca 1944 o 8.45 (rano) wystartował do misji fotografowania niemieckich wojsk koło Lyonu, z której już nie powrócił. Przez wiele lat dokładny los samolotu Antoine'a de Saint-Exupéry nie był znany, krążyły też różne teorie odnośnie do przyczyny jego śmierci. W 1998 rybak wyłowił z Morza Śródziemnego w okolicy Marsylii bransoletkę należącą do pisarza, a kawałki jego samolotu znaleziono w 2000 i ostatecznie zidentyfikowano 7 kwietnia 2004 dzięki numerom seryjnym. Jego samolot typu F-5 Lightning, wpadł do wody blisko wyspy Frioul, niedaleko Marsylii. Najprawdopodobniej został on zestrzelony przez niemiecki myśliwiec Fw 190 A-8 pilotowany przez Roberta Heichelle, który zgłaszał zestrzelenie atakującego go Lightninga 31 lipca ok. godz. 12.06. Do zestrzelenia Saint-Exupéry'ego przyznał się też w swojej książce "Saint-Exupéry: Ostatnia Tajemnica" niemiecki pilot Horst Rippert, jednak zaznaczając, iż nie ma absolutnej pewności co do tożsamości pilota zestrzelonego przez siebie samolotu. Wikipedia

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Kilian dzieciom

Od 17 października do 30 listopada 2014 roku

Wystawa „Kilian dzieciom”, 9. Bałtyckie Spotkania Ilustratorów, NCK w Gdańsku, fot. Bogna Kociumbas (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jesienne nowości Wydawnictwa UJ

21 października 2014 roku

Anne Kim – „Anatomia pewnej nocy”, okładka (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Inne oblicza

Maski, marionetki i sztuka cieni ze zbiorów Chińskiego Narodowego Muzeum Sztuki

Od 25 października 2014 roku do 1 marca 2015 roku

Bóstwo opiekuńcze, Maska tybetańska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rysopis

Wystawa artystów urodzonych w Polsce około 1989 roku

Od 20 października do 30 listopada 2014 roku

Maciej Olszewski, „DIY – Destroy It Yourself” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Orientalizm w sztuce polskiej

Od 21 października 2014 roku do 21 stycznia 2015 roku

Franciszek Żmurko (1859 Lwów – 1910 Warszawa). Z rozkazu padyszacha, 1888. Olej, płótno, 135,5 x 240. Muzeum Narodowe w Warszawie, nr inw. MP 202 MNW Nr kat. 171 (źródło: materiały prasowe organizatora)

5. lAbiRynT – Festiwal Nowej Sztuki

Od 24 do 26 października 2014 roku

Przemysław Szyber, „Duchy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Forum dla Kultury. Małopolska: Rajski Ogród Kultury

Od 20 do 21 października 2014 roku

„Forum dla Kultury. Małopolska: Rajski Ogród Kultury” – logotyp (źródło: materiały prasowe)

Mama, reżyseria Xavier Dolan

Od 17 października 2014 r.

Kadr z filmu Xaviera Dolana „Mama”, (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Zapomniane dziedzictwo Nowej Huty – Bieńczyce

Od 22 października 2014 roku do 6 kwietnia 2015 roku

Stacja Bieńczyce, z albumu Adama Gryczyńskiego „Czas zatrzymany”, wystawa „Zapomniane dziedzictwo Nowej Huty – Bieńczyce” (źródło: materiały prasowe MHK)

Alfredo Jaar. Brzmienie ciszy

Od 17 października do 22 lutego 2014 roku

Alfredo Jaar, „Brzmienie ciszy”, 2006, drewniana konstrukcja, aluminium, lampy fluoroscencyjne, lampy ledowe, lampy błyskowe, statywy, projekcja wideo (8:00 zapętlone), projekt oprogramowania: Ravi Rajan, widok instalacji w École des Beaux Arts, Paryż, 2011, dzieki uprzejmości Galería Oliva Arauna, Madryt; kamel mennour, Paryż; Galerie Lelong, Nowy Jork; Galerie Thomas Schulte; Berlin i artysty, Nowy Jork (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów