Kobieta, która publicznie się rozbiera…

Kobieta, która publicznie się rozbiera, przypomina mi reżysera filmu kryminalnego, który na wstępie zdradza rozwiązanie.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Alfred Joseph Hitchcock (ur. 13 sierpnia 1899 w Londynie, zm. 29 kwietnia 1980 w Los Angeles) – brytyjski reżyser i producent filmowy. Hitchcock, w swoich dziełach, często przedstawia niewinne osoby wplątane w wir niezależnych od nich, niezrozumiałych wydarzeń. Ludzie ci czasami mają na sumieniu drobne, nie związane ze sprawą przewinienia. Filmy Hitchcocka w znacznym stopniu oparte są na poczuciu strachu i pobudzonej wyobraźni, znane są także z charakterystycznego humoru. W dzieciństwie Hitchcock był samotnym, otyłym chłopcem z bujną wyobraźnią. Jako katolik składał co wieczór "spowiedź" z całego dnia swojej matce. Dopiero będąc 20-latkiem, Hitchcock wypił po raz pierwszy alkohol i wybrał się na randkę. Niektóre jego filmy pokazują mężczyzn, którzy pragną wyzwolić się z przemożnego wpływu ich matek. Hitchcock uważał, że centralna rola aktorów w filmie jest pozostałością z tradycji teatralnej. Stał się pionierem wykorzystania ruchu i ustawienia kamery oraz montażu w celu poszerzania możliwości sztuki filmowej. Zasługą Hitchcocka było zdecydowane wprowadzenie prymatu suspensu nad tradycyjnymi zwrotami akcji. W innych filmach reżyserzy atakują widza dramatycznymi zwrotami akcji, natomiast Hitchcock pokazuje widowni to, czego bohaterowie jeszcze nie wiedzą i następnie w sposób mistrzowski buduje napięcie wokół wydarzeń prowadzących postaci filmu do odkrycia, co się wydarzyło i dlaczego. Hitchcock był dumny ze swojej umiejętności potęgowania napięcia. Pewnego razu, na lotnisku we Francji, podejrzliwy celnik oglądając paszport Hitchcocka, w którym zapisano jako zawód – producent, zapytał zaczepnie: "A cóż też Pan produkuje?". "Strach" – odpowiedział reżyser. Hitchcock uwielbiał jedzenie. Jedno z jego niezrealizowanych zamierzeń filmowych, to sfilmowanie całego dnia z życia miasta poprzez pryzmat kulinarny – jak pożywienie jest sprowadzane, przyrządzane i spożywane, a potem jak to, co z niego zostaje, ląduje w ściekach. Jeden z filmów Hitchcocka był osadzony w części Londynu, gdzie handlowało się żywnością. Zabójca i jedna z jego ofiar znaleźli się w pewnej części filmu w ciężarówce przewożącej worki ziemniaków. Kiedyś pod koniec przyjęcia, gdzie słabo karmili, przyjmująca go obiadem dama powiedziała: "Mam szczerą nadzieję, że wkrótce spotkamy się na następnym obiedzie". Na co Hitchcock odpowiedział: "Ależ oczywiście. Może już za chwilę." Wątki osobiste są w największym stopniu obecne w filmach Notorious i "Zawrót głowy" – oba dotyczą chorobliwej obsesji mężczyzn, którzy chcą kierować kobietami. Chociaż scenarzyści współpracujący z Hitchcockiem przyczyniali się do urzeczywistniania jego pomysłów na ekranie, to jednak rzadko byli przez niego właściwie doceniani. Wielu utalentowanych twórców, włączając Raymonda Chandlera, współtwórcę scenariusza Nieznajomych z pociągu, nie doczekało się należnego im szacunku. Kiedyś Hitchcock powiedział: "Pisarz i ja planujemy cały scenariusz w najdrobniejszych szczegółach i kiedy jest gotowy, pozostaje tylko nakręcić film. Ale dopiero w studiu filmowym zaczyna się okres podejmowania trudnych decyzji. Tak naprawdę, to tylko pisarz ma łatwość w kształtowaniu postaci, ponieważ nie musi się użerać z aktorami i tą całą resztą." Hitchcock często krytykował swoich aktorów i aktorki, np. spostponował rolę Kim Novak w "Zawrocie głowy", a także (co przeszło do historii) stwierdził, że aktorów trzeba traktować jak bydło. W większości filmów przez niego stworzonych, na krótką chwilę pojawiał się także on sam – wsiadający do autobusu, jako przechodzień przed sklepem, osoba przechodząca przez podwórko, czy w reklamie prasowej. Wyszukiwanie tych scen jest popularną rozrywką. Na ten temat powstają książki i liczne strony internetowe. Alfred Hitchcock długo nie był ceniony przez krytyków filmowych. Sytuacja ta zmieniła się pod koniec lat 50. wraz z narodzinami francuskiej nowej fali filmowej, której twórcy uznali go za swojego mistrza, a François Truffaut przeprowadził głośny wywiad-rzekę z Hitchcokiem i wydał go w formie książki. Oprócz "Rebeki" żaden z jego filmów nie zdobył Oscara za najlepszy film. Jako producent Hitchcock otrzymał jedną nominację do Oskara za najlepszy film ("Podejrzenie"). Uzyskał 5 nominacji w kategorii najlepszy reżyser: "Rebeka", "Łódź ratunkowa", Spellbound, "Okno na podwórze" i "Psychoza". W 1968 roku otrzymał Nagrodę im. Irvinga G. Thalberga, przyznawaną przez Amerykańską Akademię Filmową wybitnym producentom. (Wikipedia)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Tadeusz Kantor. Małe kolekcje. Rysunki dla A.

Od 30 stycznia 2015 roku do 12 lipca 2015 roku

Tadeusz Kantor, Bez tytułu, „Powrót Odysa” pastel, akryl, flamaster, papier, 15,5x19 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Błażejewski. W drodze – razem ze mną

Od 30 stycznia do 28 lutego 2015 roku

Piotr Błażejewski, „Epitafium VI”, 2012, 100x82 cm, akryl, olej (źródło: materiały prasowe organizatora)

Konrad Kuzyszyn. Stąd/Wstecz

Od 13 lutego do 19 marca 2015 roku

Konrad Kuzyszyn, „Urywki”, klatka z filmu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Natalia LL. Secretum et Tremor

Od 23 stycznia do 29 kwietnia 2015 roku

Natalia LL, „Erotyzm trwogi”, 2006, fotografia barwna, 300 x 300 cm. Dzięki uprzejmości artystki (źródło: materiały prasowe organizatora)

Czytać jak książkę

23 stycznia 2015 roku

Lindsey Seers, „It Has to Be This Way" (źródło: materiały prasowe)

Roman Opałka. Pierwsze 3 dekady twórczości

Od 16 stycznia do 6 marca 2015 roku

Roman Opałka, rysunek, lata 60. i 70. XX wieku (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mateusz Choróbski. Opętało mnie słońce i miałem ochotę się śmiać

Od 9 stycznia do 5 lutego 2015 roku

Autor pracy: Mateusz Choróbski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Anna Bujak. Banalność zła

Od 9 stycznia do 1 lutego 2015 roku

Anna Bujak, „Stado" (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ewa Walawska. Cielesność grafiki

Od 16 do 30 stycznia 2015 roku

Ewa Walawska, „Wrota czasu II” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Głosy o zmroku. Festiwal muzyczny Verità Nostra

Od 4 do 25 stycznia 2015 roku

„Głosy o zmroku. Festiwal muzyczny Verità Nostra” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów