Kobieta, która publicznie się rozbiera…

Kobieta, która publicznie się rozbiera, przypomina mi reżysera filmu kryminalnego, który na wstępie zdradza rozwiązanie.

Zgłoś błąd

Zgłoś błądClose

Info/Źródło

Ocena

(Brak ocen)

Kategorie

O autorze

Alfred Joseph Hitchcock (ur. 13 sierpnia 1899 w Londynie, zm. 29 kwietnia 1980 w Los Angeles) – brytyjski reżyser i producent filmowy. Hitchcock, w swoich dziełach, często przedstawia niewinne osoby wplątane w wir niezależnych od nich, niezrozumiałych wydarzeń. Ludzie ci czasami mają na sumieniu drobne, nie związane ze sprawą przewinienia. Filmy Hitchcocka w znacznym stopniu oparte są na poczuciu strachu i pobudzonej wyobraźni, znane są także z charakterystycznego humoru. W dzieciństwie Hitchcock był samotnym, otyłym chłopcem z bujną wyobraźnią. Jako katolik składał co wieczór "spowiedź" z całego dnia swojej matce. Dopiero będąc 20-latkiem, Hitchcock wypił po raz pierwszy alkohol i wybrał się na randkę. Niektóre jego filmy pokazują mężczyzn, którzy pragną wyzwolić się z przemożnego wpływu ich matek. Hitchcock uważał, że centralna rola aktorów w filmie jest pozostałością z tradycji teatralnej. Stał się pionierem wykorzystania ruchu i ustawienia kamery oraz montażu w celu poszerzania możliwości sztuki filmowej. Zasługą Hitchcocka było zdecydowane wprowadzenie prymatu suspensu nad tradycyjnymi zwrotami akcji. W innych filmach reżyserzy atakują widza dramatycznymi zwrotami akcji, natomiast Hitchcock pokazuje widowni to, czego bohaterowie jeszcze nie wiedzą i następnie w sposób mistrzowski buduje napięcie wokół wydarzeń prowadzących postaci filmu do odkrycia, co się wydarzyło i dlaczego. Hitchcock był dumny ze swojej umiejętności potęgowania napięcia. Pewnego razu, na lotnisku we Francji, podejrzliwy celnik oglądając paszport Hitchcocka, w którym zapisano jako zawód – producent, zapytał zaczepnie: "A cóż też Pan produkuje?". "Strach" – odpowiedział reżyser. Hitchcock uwielbiał jedzenie. Jedno z jego niezrealizowanych zamierzeń filmowych, to sfilmowanie całego dnia z życia miasta poprzez pryzmat kulinarny – jak pożywienie jest sprowadzane, przyrządzane i spożywane, a potem jak to, co z niego zostaje, ląduje w ściekach. Jeden z filmów Hitchcocka był osadzony w części Londynu, gdzie handlowało się żywnością. Zabójca i jedna z jego ofiar znaleźli się w pewnej części filmu w ciężarówce przewożącej worki ziemniaków. Kiedyś pod koniec przyjęcia, gdzie słabo karmili, przyjmująca go obiadem dama powiedziała: "Mam szczerą nadzieję, że wkrótce spotkamy się na następnym obiedzie". Na co Hitchcock odpowiedział: "Ależ oczywiście. Może już za chwilę." Wątki osobiste są w największym stopniu obecne w filmach Notorious i "Zawrót głowy" – oba dotyczą chorobliwej obsesji mężczyzn, którzy chcą kierować kobietami. Chociaż scenarzyści współpracujący z Hitchcockiem przyczyniali się do urzeczywistniania jego pomysłów na ekranie, to jednak rzadko byli przez niego właściwie doceniani. Wielu utalentowanych twórców, włączając Raymonda Chandlera, współtwórcę scenariusza Nieznajomych z pociągu, nie doczekało się należnego im szacunku. Kiedyś Hitchcock powiedział: "Pisarz i ja planujemy cały scenariusz w najdrobniejszych szczegółach i kiedy jest gotowy, pozostaje tylko nakręcić film. Ale dopiero w studiu filmowym zaczyna się okres podejmowania trudnych decyzji. Tak naprawdę, to tylko pisarz ma łatwość w kształtowaniu postaci, ponieważ nie musi się użerać z aktorami i tą całą resztą." Hitchcock często krytykował swoich aktorów i aktorki, np. spostponował rolę Kim Novak w "Zawrocie głowy", a także (co przeszło do historii) stwierdził, że aktorów trzeba traktować jak bydło. W większości filmów przez niego stworzonych, na krótką chwilę pojawiał się także on sam – wsiadający do autobusu, jako przechodzień przed sklepem, osoba przechodząca przez podwórko, czy w reklamie prasowej. Wyszukiwanie tych scen jest popularną rozrywką. Na ten temat powstają książki i liczne strony internetowe. Alfred Hitchcock długo nie był ceniony przez krytyków filmowych. Sytuacja ta zmieniła się pod koniec lat 50. wraz z narodzinami francuskiej nowej fali filmowej, której twórcy uznali go za swojego mistrza, a François Truffaut przeprowadził głośny wywiad-rzekę z Hitchcokiem i wydał go w formie książki. Oprócz "Rebeki" żaden z jego filmów nie zdobył Oscara za najlepszy film. Jako producent Hitchcock otrzymał jedną nominację do Oskara za najlepszy film ("Podejrzenie"). Uzyskał 5 nominacji w kategorii najlepszy reżyser: "Rebeka", "Łódź ratunkowa", Spellbound, "Okno na podwórze" i "Psychoza". W 1968 roku otrzymał Nagrodę im. Irvinga G. Thalberga, przyznawaną przez Amerykańską Akademię Filmową wybitnym producentom. (Wikipedia)

Dodaj komentarz


Magazyn

Wydarzenia

Inne oblicza

Maski, marionetki i sztuka cieni ze zbiorów Chińskiego Narodowego Muzeum Sztuki

Od 25 października do 1 marca 2014 roku

Bóstwo opiekuńcze, Maska tybetańska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rysopis

Wystawa artystów urodzonych w Polsce około 1989 roku

Od 20 października do 30 listopada 2014 roku

Maciej Olszewski, „DIY – Destroy It Yourself” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Orientalizm w sztuce polskiej

Od 21 października do 21 stycznia 2014 roku

Franciszek Żmurko (1859 Lwów – 1910 Warszawa). Z rozkazu padyszacha, 1888. Olej, płótno, 135,5 x 240. Muzeum Narodowe w Warszawie, nr inw. MP 202 MNW Nr kat. 171 (źródło: materiały prasowe organizatora)

5. lAbiRynT – Festiwal Nowej Sztuki

Od 24 do 26 października 2014 roku

Przemysław Szyber, „Duchy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Forum dla Kultury. Małopolska: Rajski Ogród Kultury

Od 20 do 21 października 2014 roku

„Forum dla Kultury. Małopolska: Rajski Ogród Kultury” – logotyp (źródło: materiały prasowe)

Mama, reżyseria Xavier Dolan

Od 17 października 2014 r.

Kadr z filmu Xaviera Dolana „Mama”, (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Zapomniane dziedzictwo Nowej Huty – Bieńczyce

Od 22 października 2014 roku do 6 kwietnia 2015 roku

Stacja Bieńczyce, z albumu Adama Gryczyńskiego „Czas zatrzymany”, wystawa „Zapomniane dziedzictwo Nowej Huty – Bieńczyce” (źródło: materiały prasowe MHK)

Alfredo Jaar. Brzmienie ciszy

Od 17 października do 22 lutego 2014 roku

Alfredo Jaar, „Brzmienie ciszy”, 2006, drewniana konstrukcja, aluminium, lampy fluoroscencyjne, lampy ledowe, lampy błyskowe, statywy, projekcja wideo (8:00 zapętlone), projekt oprogramowania: Ravi Rajan, widok instalacji w École des Beaux Arts, Paryż, 2011, dzieki uprzejmości Galería Oliva Arauna, Madryt; kamel mennour, Paryż; Galerie Lelong, Nowy Jork; Galerie Thomas Schulte; Berlin i artysty, Nowy Jork (źródło: materiały prasowe organizatora)

IX Aukcja Charytatywna ziarno Sztuki – ogród Nadziei

29 października 2014 roku

Kacper Kowalski, „Toys for boys” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Olga Boznańska (1865–1940)

Od 25 października do 1 lutego 2014 roku

Olga Boznańska, „Matka z dzieckiem (Portret kobiety z małą dziewczynką) / Studium kobiety z dziewczynką, Kobieta w zielonej sukni”, 1893, wł. Muzeum Narodowe w Warszawie (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej artykułów